In Popsicle roept David King een zonovergoten, nostalgische zomersfeer op die wordt omlijst door golvende banen van leisteengrijze verf. Twee figuren bevolken de open, witte ruimte: op de voorgrond staat een zwemster met badmuts in gestuele rimpelingen, terwijl een jongere daarboven rustig van een ijsje geniet. Het opvallende contrast tussen de warm getinte figuren—opgebouwd uit oranje, paarse en okerkleurige tinten—en de koele grijze achtergrond creëert een serene en geladen sfeer van stilstaande herinneringen.
Stijltechnisch gepositioneerd tussen expressief realisme en hedendaagse figuratie, vertrouwt het schilderij op een krachtig gebruik van negatieve ruimte en ruimtelijke isolatie. King verstoort het traditionele perspectief door de personages te plaatsen in een labyrintisch, lintachtig verfspoor dat over de strakke achtergrond kronkelt. In plaats van een realistisch zwembaddecor creëert de kunstenaar een fluïde visuele stroom waarin twee losse momenten van jeugd en ontspanning samenkomen.
Uitgevoerd in olie op een aluminium paneel, benut het kunstwerk de gladde, niet-poreuze ondergrond voor een uitzonderlijke grafische scherpte en dynamiek. De gekamde, gelaagde grijze penseelstreken glijden moeiteloos over het vlak, waarbij zowel fijne textuurlijnen als heldere lichtaccenten behouden blijven. Door deze abstracte verfsporen te contrasteren met de verzadigde, tactiele details van de figuren, transformeert King een zomerse herinnering tot een tijdloze studie van licht, ruimte en stilte.