Exotic Garden verenigt de gestuele kracht van het neo-expressionisme met de kleurrijke beeldtaal van het fauvisme. Geel- en groentinten overheersen en contrasteren krachtig met vlakken van blauw en rood. De kleurkeuze volgt geen naturalistische logica, maar creëert een autonome expressieve intensiteit die verder reikt dan de weergave van de werkelijkheid.
De compositie wordt gekenmerkt door een uitgesproken vlakheid. Ruimtelijke diepte wordt grotendeels vermeden; de planten vormen zijn vereenvoudigd en vlak weergegeven, waardoor een duidelijke ritmische structuur ontstaat.
Even kenmerkend zijn de directe verfbehandeling, de dynamische penseelvoering en de ruwe intensiteit die het neo-expressionisme typeren. De tuin verschijnt niet als een naturalistisch tafereel, maar als een beeld van vitaliteit, energie en verbeelding.