Anna Snijder

In de tweeluik-serie Summertime I & II articuleert Anna Snijder een hoogenergetische vorm van gebarenabstractie. De werken zijn diep geworteld in het Informel en het abstract expressionisme, waarbij Snijder het canvas gebruikt als een onmiddellijk actieveld. Hier doorbreekt zij de grens tussen kleur en licht: de pasteuze, vaak verticaal aangebrachte kleurbanen getuigen van een fysiek, impulsief schilderproces waarbij de structuur van het beeld pas ontstaat op het moment van het aanbrengen van de verf.

Het werk fascineert door een spannend evenwicht tussen extatische kleuruitbarstingen und kalmerende overschilderingen. Lichtgevende neon-accenten in roze, geel en turquoise flitsen als energetische impulsen door royale lagen wit en lichtgrijs heen. Een afsluitende vernis conserveert deze intensiteit zo perfect dat het werk permanent “vers” lijkt.

De titel Summertime openbaart zich hierbij in een radicaal spel met de waarneming: neonroze en citroengeel fungeren als chromatische schokgolven die de agressieve vitaliteit en drukkende hitte van de zomer vertegenwoordigen. Deze impulsen worden “gemaskerd” door witte overschilderingen, wat het effect geeft van een verblindende overbelichting. Het is de visualisatie van dat moment in de hoogzomer waarop het licht zo fel wordt dat de realiteit begint te flikkeren en vaste vormen uiteenvallen in pure trilling.