Stele II - Roland Berger

Stele II doet denken aan een samengeperste aardlaag – een smalle, opgerichte vorm die zich als een tektonische plaat uit het binnenste van het materiaal omhoog lijkt te hebben gedrukt. Het brons versmalt naar boven toe, buigt licht en lijkt gevormd door inwendige spanning. De eenvoud van de vorm versterkt juist haar intensiteit – als iets dat ontstaan is door tijd en druk.

Zoals bij Stele hangt er ook hier een surrealistische lichtheid in de lucht. De sculptuur oogt als een teken uit een vergeten herinnering – balancerend tussen geologie en symboliek. Niet luidruchtig, maar doordringend – een stil spoor in de ruimte.

Enquiry