Als een fragment van een antieke zuil in een droomwereld staat Folded Pillar in de ruimte – herkenbaar van vorm, maar vreemd in zijn uitstraling. Het beeld doet denken aan een klassieke zuil die onder onzichtbare krachten lijkt te bezwijken, alsof het deel is van een surrealistisch tafereel.
Het strak geplooide lichaam oogt paradoxaal genoeg soepel en beweeglijk – alsof gips buigzaam is geworden als stof of was. Het matte wit versterkt deze indruk: licht glijdt over de ritmisch golvende lijnen en laat het volume subtiel tot leven komen.
Berger speelt hier met de spanning tussen stabiliteit en vervorming, tussen architectonische orde en organische afwijking. Folded Pillar is een stille verstoring – een object dat zich onttrekt aan eenduidige interpretatie en juist daarin zijn poëtische kracht vindt.