Anna Snijder

Anna Snijders tweeluiken Colour me happy I & II zijn krachtige manifestaties van het abstract expressionisme. De werken staan in de directe vormgevings-traditie van Hans Hofmanns “Push and Pull”-theorie: door het precieze samenspel van contrasterende kleurvlakken en geometrische structuren creëert Snijder een dieptewerking die louter voortvloeit uit de dynamiek van de kleur. Warme tonen lijken optisch naar voren te dringen, terwijl koelere vlakken wijken, waardoor het beeldvlak in een pulserende, driedimensionale trilling wordt gebracht.

De compositie is opgebouwd als een spannend geheel van gelaagde kleurmodules. Terwijl explosief rood, stralend geel en diep turquoise een hoogenergetische, bijna kinetische aanwezigheid ontplooien, vormen zwarte vlakken en verticale witte accenten architecturale ankerpunten. Deze structuur verleent het werk een intellectuele strengheid te midden van de expressieve kleurgeweld.

De verfaanbrenging is haptisch en nadrukkelijk fysiek, wat het karakter van “Action Painting” onderstreept. Een voor Snijders werk typische vernis geeft het werk een bijzondere glans, die de chromatische intensiteit versterkt en de indruk wekt alsof de kleuren nog steeds vers is aangebracht. De titel Colour me happy fungeert hierbij niet als een loutere beschrijving, maar als een emotionele opdracht. Snijder gebruikt de puur abstracte vorm om optimisme en levensvreugde als een onmiddellijke energetische ontlading op de toeschouwer over te dragen. In de confrontatie tussen de twee delen van het diptiek ontstaat een krachtige dialoog tussen vorm en energie, die de ruimte oplaadt met een fysiek tastbare vitaliteit. Het resultaat is een kunst die geen verhalende omwegen nodig heeft, maar door haar structurele kracht in het hier en nu werkt.